ابوریحان بیرونی


ابوریحان محمد بن احمد

بیرونی[۲][۳] (زادهٔ ۱۴ شهریور ۳۵۲ 

خورشیدی، کاث، خوارزم - درگذشتهٔ

۲۲ آذر ۴۲۷، غزنین)، دانشمند و

ریاضی‌دان، ستاره‌شناس،

تقویم‌شناس،انسان‌شناس، هندشناس، 

تاریخ‌نگارِ بزرگِ

ایرانی[۴][۵][۶][۷] و همه‌چیزدان در سدهٔ 

چهارم و پنجم هجری است. بیرونی را 

بزرگ‌ترین دانشمندِ مسلمان و یکی از 

بزرگ‌ترین دانشمندانِ ایرانی در همهٔ

اعصار می‌دانند.[۸]همچنین او را

پدرِ انسان‌شناسی وهندشناسی می‌دان

ند.[۹] وی به زبان خوارزمی، زبان

فارسی، زبان عربی و زبان

سانسکریت مسلط بود و با زبان

یونانی باستان، عبری توراتی و زبان

سریانی آشنایی داشت. بیرونی


یک نویسندهٔ بی طرف در نگارشِ 

باورهای مردمِ کشورهای گونه‌گون بود 

و به‌پاسِ پژوهش‌های قابلِ توجه‌اش،

با عنوانِ اُستاد شناخته شده است

منبع : مشاهیر علوم انسانی ایرانابوریحان بیرونى منبع : مشاهیر علوم انسانی ایرانابوریحان بیرونى
برچسب ها : بیرونی